Ik ondekte Suroesh op Instagram. Wat hij deed en de energie die hij uitstraalde, intrigeerde me en trok me meteen aan. Ik wist niets van hypnotherapie en was nieuwsgierig naar zijn reis om te komen waar hij nu is. Dus benaderde ik hem met de vraag of ik een documentaire over zijn leven mocht maken. Die documentaire werd een typische ‘Femie-film’: een verhaal dat draait om de complexe ontwikkeling van de mens en de invloed van de kindertijd op het volwassen leven, maar dat ook de schoonheid van het leven laat zien.

Wat begon als een concept voor een documentaire van tien minuten met slechts een paar interviews, groeide uiteindelijk uit tot een film van 23 minuten met verschillende locaties, tijdslijnen en emoties, naarmate ik dieper zijn wereld indook. Het was een passieproject dat naast al mijn andere werk de twee jaar doorliep, iets waar ik telkens weer in dook. En elke keer kon ik de nieuwe vaardigheden toepassen die ik als filmmaker en regisseur had opgedaan.

Toen ik zijn wereld binnenstapte, werd ik met open armen ontvangen en meteen omringd door een warme, uitnodigende sfeer. In korte tijd bouwden we een sterke band op en opende hij zijn leven volledig voor mij. Deze ervaring is het perfecte voorbeeld van hoe elk verhaal dat ik film, ook mij verandert. Ik heb zelf hypnoses ondergaan, heb veel hartelijke mensen ontmoet, meerdere dagen met hem doorgebracht en ontzettend veel van hem geleerd. Door deze documentaire te maken, ben ik als mens rijker geworden.